ZIARNO GŁOSU to przedsięwzięcie artystyczno-badawcze, którego celem był/jest rozwój mojego warsztatu wokalnego i kompozytorskiego, kompetencji cyfrowych oraz tworzenie współczesnych, inkluzywnych modeli przekazywania tradycji. Zakładał sześciomiesięczny proces pracy twórczej, oparty na formule mistrz–uczeń, łączący przekaz ustny z nowoczesnymi narzędziami artystycznymi i technologicznymi. Realizowałam je jako stypendium pod tytułem „Ziarno głosu. O pracy i twórczości wokalnej jako drodze życia, odkrywaniu tożsamości i budowaniu wspólnoty w śpiewie zakorzenionym w tradycji” od lipca 2025 do lutego 2026 roku – w ramach KPO dla Kultury.
Fundamentem i orbitą działań jest głos – traktowany nie tylko jako środek wyrazu, lecz także jako narzędzie tworzenia i celebrowania wspólnoty, uzdrawiania, komunikacji i pamięci.
Na realizację złożyły się: cztery intensywne sesje warsztatowe, poświęcone nauce nowych technik wokalnych i kompozytorskich na bazie pieśni tradycyjnych, praca z przestrzenią dźwiękową, sesje doskonalenia umiejętności rejestracji materiałów audio-wideo i publikacji treści online oraz wykonany dwukrotnie koncert premierowy pod tytułem „Głosy Przodków. Źródło”.
Działania były realizowane stacjonarnie w Warszawie, Lublinie i okolicach oraz podczas sesji online. Zaprosiłam do współpracy artystów, badaczy i ekspertów: Piotra Wróbla, Katarzynę Jackowską-Enemuo, Anetę Łastik, Katarzynę Dąbrowską, Aleksandrę Rózgę, Łukasza Gładysza, Zuzę Solakiewicz, Zvikę Gregorego Portnoya. Wspierali mnie także artyści i przyjaciele, z którymi na co dzień dzielę moją drogę twórczą – dziękuję! Wspólna praca zaowocowała stworzeniem oryginalnych kompozycji muzycznych i treści promocyjnych oraz rejestracją materiałów podsumowujących proces, opublikowanych w formie cyfrowej. Niniejsza osobista strona internetowa jest również jednym z rezultatów.
Przedsięwzięcie służyło (i będzie służyć dalej) nie tylko rozwojowi artystycznemu, ale także społecznemu – poprzez propagowanie śpiewu jako praktyki wspólnotowej i „relacyjnej”. Śpiew tradycyjny posiada potwierdzone działanie prozdrowotne: reguluje oddech, redukuje stres, wzmacnia poczucie przynależności i poprawia dobrostan psychiczny. Od wieków towarzyszył ludziom w momentach przejścia, żałoby, święta czy pracy – niosąc poczucie sensu, uczestnictwa we wspólnocie, możliwość transformacji. Współcześnie, w obliczu dojmujących kryzysów społecznych i psychicznych praktyka ta odzyskuje aktualność. Projekt rozwija ją w wymiarze artystycznym, edukacyjnym i regeneracyjnym – warsztaty i koncerty stają się przestrzenią nie tylko dla ekspresji, ale również dla głębokiej obecności, uzdrowienia i budowania wspólnoty.
Realizacja „Ziarna głosu” stanowi dla mnie także osobisty punkt zwrotny. Projekt ten jest formą powrotu do aktywności i pracy twórczej z nową jakością, świadomością i kierunkiem. Wzbogacam ofertę warsztatową o nowe treści: eksperymentalne techniki pracy z głosem, praktyki łączące śpiew z kompetencją bycia we wspólnocie, innowacyjne formy improwizacji. W ramach kontynuacji uruchamiam także nowy cykl warsztatów wokalnych pod roboczą nazwą „Ziarno głosu” – skierowany zarówno do artystów i edukatorów, jak i osób poszukujących narzędzi do pracy z emocjami, wzmocnienia psychicznego i budowania wspólnoty.
POSŁUCHAJ
PRZECZYTAJ
Na zdjęciu: drużki z rózgą weselną, Podegrodzie (1913). Fot. Eugeniusz Frankowski.
Ze zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Licencja Uznania Autorstwa CC BY.
Sfinansowano z funduszu Unii Europejskiej NextGenerationEU w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności
Materiał jest rezultatem przedsięwzięcia stypendialnego Ewy Grochowskiej – „Ziarno głosu. O pracy i twórczości wokalnej jako drodze życia, odkrywaniu tożsamości i budowaniu wspólnoty w śpiewie zakorzenionym w tradycji” – realizowanego od lipca 2025 do lutego 2026 roku w ramach KPO dla Kultury
#NextGeneartionEU#FunduszeEU #KPOdlaKultury