Jestem pieśniarką, muzykantką i filozofką. Inspiracje czerpię ze świata dawnej wiejskiej kultury i muzyki, w którym się wychowałam. Gram na skrzypcach, pieczołowicie odtwarzam style wykonawcze, przechowane w najstarszych kulturach świata. Zgłębiam i praktykuję dawne obrzędy, (współ)tworzę nowe. Koncertuję, uczę śpiewu, popularyzuję wiedzę o dziedzictwie wsi, badam pamięć i tożsamość, piszę, opowiadam. Rozmawiam z ludźmi o życiu i muzyce, dokumentując ich dźwiękowe portrety i wyśpiewane autobiografie.
Jestem uczennicą wiejskich muzyków/muzykantek i śpiewaków/śpiewaczek z Polski i Ukrainy: Jana Gacy, Stanisława Głaza, Stanisława Witkowskiego, Janiny Chmiel, Marii Kowalik, Karoliny Jadwigi Demianiuk. To, co od nich dostałam, przekazuję dalej.
Miasta nie omijam, ono również jest miejscem, gdzie tradycja żyje i łączy pokolenia. Lubię twórcze eksperymenty i podróże wykraczające poza świat muzyczny, (w) którym żyję na co dzień.
Będzie i Było
Aktualnie brak zaplanowanych wydarzeń.
O mnie
Pieśniarka i instrumentalistka. Działalność koncertową, edukacyjną i popularyzatorską
(od końca lat 90. XX wieku) poświęca muzyce tradycyjnej i kulturze ludowej. Realizuje interdyscyplinarne projekty artystyczne, badawcze i dokumentalne, badania terenowe i kwerendy źródłowe, nagrywa historię mówioną.
Prowadzi warsztaty śpiewu tradycyjnego, podczas których – oprócz pracy nad emisją głosu i nauką stylów wykonawczych – zaprasza uczestniczki/uczestników do pracy nad zagadnieniami pamięci, tożsamości i przekazu tradycji.
W latach 2001- 2013 była uczennicą wybitnego skrzypka ludowego Jana Gacy z Przystałowic Małych. Uczyła się także od klarnecisty Stanisława Witkowskiego z Opatowa (2013-2022) i skrzypka Stanisława Głaza z Dzwoli (od 2006). Od 1999 roku poznaje tajemnice śpiewu tradycyjnego od kobiet – wiejskich wykonawczyń najstarszego pokolenia w Polsce, a także na Ukrainie i Białorusi. Jej mistrzynie to między innymi Janina Chmiel z Wólki Ratajskiej, Maria Kowalik z Sędka, Karolina Jadwiga Demianiuk z Dołhobród.
Związana obecnie z zespołami i projektami muzycznymi m.in. Tęgie Chłopy (muzyka Kielecczyzny), zespołem wokalnym Z Lasu (grupa prowadzona przez Jagnę Knittel, zajmująca się tradycjami śpiewaczymi Polesia ukraińskiego i białoruskiego), Boygn Trio (projekt instrumentalny i badawczy dedykowany muzyce żydowskiej zachowanej w pamięci muzykantów polskich, ukraińskich i białoruskich), Orkiestra Jarmarku Jagiellońskiego w Lublinie, Bujne Ziele (tradycje pieśniowe Pomorza Zachodniego), PoMore TanzOrkiestra (projekt dedykowany badaniu i rekonstrukcji muzyki tradycyjnej historycznego i kulturowego pogranicza polsko-niemieckiego na terenach obecnego Pomorza Zachodniego). Od 2024 współtworzy z tubistą Piotrem Wróblem duet Tugłos. Prowadzi także zespół śpiewaczy, specjalizujący się w śpiewie obrzędowym.
Pasjonatka i specjalistka w obszarze tradycyjnego wesela – przygotowywała weselny śpiew obrzędowy do filmów dokumentalnych i fabularnych, audycji radiowych, spektakli teatralnych, Teatru Polskiego Radia.
Jest pomysłodawczynią i współtwórczynią inicjatyw, poświęconych systemowej edukacji i popularyzacji polskiego folkloru muzycznego, dedykowanych dorosłym, dzieciom i młodzieży. Były/są to między innymi projekty „Elementarz Tradycji” (we współpracy z Warsztatami Kultury w Lublinie) „Akademia Kleberga” (we współpracy z NiMiT), „Mały Kolberg”, „Złoty talar”. Prowadzi regularne zajęcia instrumentalne dla grupy dziecięcej w ramach programu „Nadbużańskie Ognisko Tradycji” (od wiosny 2024).
Od 2017 roku zajmuje się badaniami nad tożsamością kulturową i przemianami tradycji muzycznych w warunkach trudnych realiów historycznych, na przykład powojennych migracji i przesiedleń. Dedykowane są temu projekty: „Tutejsi: tradycje muzyczne Pomorza Zachodniego” (2017), „Genealogie: muzyka Pomorza Zachodniego” (2018-2019), “Karty Pamięci” (od 2020) oraz „Wolin – wyspa pamięci” (od 2021).
Jest również autorką esejów, felietonów, reportaży i innych tekstów, publikowanych przez m.in.: Radiowe Centrum Kultury Ludowej, portal muzykatradycyjna.pl, Ruch Muzyczny, Glissando, Przekrój, Dwutygodnik, Słowo Żydowskie, Midrasz. Była nominowana do Narody im. Teresy Torańskiej (2021). Zajęła I miejsce w konkursie literackim Voque Polska (2023).
ZIARNO GŁOSU to przedsięwzięcie artystyczno-badawcze, którego celem był/jest rozwój mojego warsztatu wokalnego i kompozytorskiego, kompetencji cyfrowych oraz tworzenie współczesnych, inkluzywnych modeli przekazywania tradycji. Zakładał sześciomiesięczny proces pracy twórczej, oparty na formule mistrz–uczeń, łączący przekaz ustny z nowoczesnymi narzędziami artystycznymi i technologicznymi. Realizowałam je jako stypendium pod tytułem „Ziarno głosu. O pracy i twórczości wokalnej jako drodze życia, odkrywaniu tożsamości i budowaniu wspólnoty w śpiewie zakorzenionym w tradycji” od lipca 2025 do lutego 2026 roku – w ramach KPO dla Kultury.
Fundamentem i orbitą działań jest głos – traktowany nie tylko jako środek wyrazu, lecz także jako narzędzie tworzenia i celebrowania wspólnoty, uzdrawiania, komunikacji i pamięci.
Na realizację złożyły się: cztery intensywne sesje warsztatowe, poświęcone nauce nowych technik wokalnych i kompozytorskich na bazie pieśni tradycyjnych, praca z przestrzenią dźwiękową, sesje doskonalenia umiejętności rejestracji materiałów audio-wideo i publikacji treści online oraz wykonany dwukrotnie koncert premierowy pod tytułem „Głosy Przodków. Źródło”.
Działania były realizowane stacjonarnie w Warszawie, Lublinie i okolicach oraz podczas sesji online. Zaprosiłam do współpracy artystów, badaczy i ekspertów: Piotra Wróbla, Katarzynę Jackowską-Enemuo, Anetę Łastik, Katarzynę Dąbrowską, Aleksandrę Rózgę, Łukasza Gładysza, Zuzę Solakiewicz, Zvikę Gregorego Portnoya. Wspierali mnie także artyści i przyjaciele, z którymi na co dzień dzielę moją drogę twórczą – dziękuję! Wspólna praca zaowocowała stworzeniem oryginalnych kompozycji muzycznych i treści promocyjnych oraz rejestracją materiałów podsumowujących proces, opublikowanych w formie cyfrowej. Niniejsza osobista strona internetowa jest również jednym z rezultatów.
Przedsięwzięcie służyło (i będzie służyć dalej) nie tylko rozwojowi artystycznemu, ale także społecznemu – poprzez propagowanie śpiewu jako praktyki wspólnotowej i „relacyjnej”. Śpiew tradycyjny posiada potwierdzone działanie prozdrowotne: reguluje oddech, redukuje stres, wzmacnia poczucie przynależności i poprawia dobrostan psychiczny. Od wieków towarzyszył ludziom w momentach przejścia, żałoby, święta czy pracy – niosąc poczucie sensu, uczestnictwa we wspólnocie, możliwość transformacji. Współcześnie, w obliczu dojmujących kryzysów społecznych i psychicznych praktyka ta odzyskuje aktualność. Projekt rozwija ją w wymiarze artystycznym, edukacyjnym i regeneracyjnym – warsztaty i koncerty stają się przestrzenią nie tylko dla ekspresji, ale również dla głębokiej obecności, uzdrowienia i budowania wspólnoty.
Realizacja „Ziarna głosu” stanowi dla mnie także osobisty punkt zwrotny. Projekt ten jest formą powrotu do aktywności i pracy twórczej z nową jakością, świadomością i kierunkiem. Wzbogacam ofertę warsztatową o nowe treści: eksperymentalne techniki pracy z głosem, praktyki łączące śpiew z kompetencją bycia we wspólnocie, innowacyjne formy improwizacji. W ramach kontynuacji uruchamiam także nowy cykl warsztatów wokalnych pod roboczą nazwą „Ziarno głosu” – skierowany zarówno do artystów i edukatorów, jak i osób poszukujących narzędzi do pracy z emocjami, wzmocnienia psychicznego i budowania wspólnoty.
Muzeum Etnograficzne w Krakowie; https://etnomuzeum.eu/ ;III|5311;;fot. Frankowski Eugeniusz
Na zdjęciu: drużki z rózgą weselną, Podegrodzie (1913). Fot. Eugeniusz Frankowski.
Ze zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Licencja Uznania Autorstwa CC BY.
Sfinansowano z funduszu Unii Europejskiej NextGenerationEU w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności
Materiał jest rezultatem przedsięwzięcia stypendialnego Ewy Grochowskiej – „Ziarno głosu. O pracy i twórczości wokalnej jako drodze życia, odkrywaniu tożsamości i budowaniu wspólnoty w śpiewie zakorzenionym w tradycji” – realizowanego od lipca 2025 do lutego 2026 roku w ramach KPO dla Kultury
